Croatian English French German Italian Portuguese Russian Serbian Spanish

Osvrt na tekst “Namjera“, Miška Đukića, i puteve globalnih rituala



"Plan koga je početkom šezdesetih godina prošlog veka, pod šifrom Operation Northerwoods, skovao načelnik Generalštaba Lajmen Lemnicer i prema kome je trebalo vršiti terorističke napade i iz zasede ubijati civile na američkim ulicama da bi se na taj način dobila politička podrška američkog stanovništva za invaziju na Kubu. Istina, Lemnicer je posle otkrivanja ovog  plana bio prinuđen da podnese ostavku, ali je ostala sumnja da američko rukovodstvo, osim što izmišlja pretnje, sprovodi napade na sopstveno stanovništvo, pa se u skladu sa time, posle napada od 11. septembra 2001. godine, pojavio čitav niz teorija zavere...“ (*Herfrid Minkler, Imperije – logika vladavine svetom-od starog Rima do Sjedinjenih Država, IP Albatros Plus i JP Službeni Glasnik, Beograd, 2009, 208, 209.)

Evidentno je da danas, kao i nekada, prisustvujemo globalnim ritualima prinošenja žrtvi i takozvanim “balonima i bakljama slobode“ (pricip Vatre). Da stvari budu interesantnije sve se događa baš u danima nakon godišnjice završetka Prvog svjetskog rata. Da slučajnost ne postoji i da se istorijski događaji planiraju 50-150 godina unaprijed, jasno je kao dan. Tako je nemoguće a ne sjetiti se onoga što je prije nekoliko godina u javnosti otkrio prof.dr Velimir Abramović o ritualu svjetske „elite“ u sarajevskoj opštini pred zimske olimpijske igre 1984. kada su simbolično zapaljene svijeće koje nisu paljene od 28. juna 1914. godine. Još upečatljivije je profesorovo zapažanje od avgusta ove godine kada je primjetio da se tablica na Ferdinandovom automobilu (AH-118) na dan atentata u Sarajevu poklapa sa datumom završetka Prvog svjetskog rata – 11.11.1918. u 11h. Dakle, u pitanju je magijska upotreba broja 118. Mada numerološki njegovo značenje ne možemo naći, ali ga možemo sagledati između brojeva 110 (značenje: granica ljudskog života), 111 (značenje: Sunce, Bog – Nakiel) i 120 (značenje: rodoljublje, čast, unapređenje, patriotska osjećanja (vidi Boris Kazinci i dr Irena Sjekloća Miler, Numerologija-knjiga 0).

Isto tako, Miško Đukić nam u svoj tekstu otkriva novu pojavu broja konstante fine struktre, koju je detaljno razradio u svojoj knjizi „Namjera-Kraljevski luk“, u spoju godine protjerivanja templara iz Francuske u Parizu 1307. godine sa datumom u Parizu 13. novembra ove godine.

Ko god i malo poznaje rad obavještajnih službi, i njihovu povezanost sinhronicitetom koji upražnjavaju među agente iste službe koji se međusobno ne poznaju a jednoga dana se sretnu, zna da ovo što se dogodilo u Parizu u petak 13.11.2015. ne može biti „slučajnost“, a još manje to da su francuske obavještajne službe „zakazale“, kao i strane službe. Postoje i ljudi koji nisu svjesni da rade za neku službu. Dovoljno je samo jedan centar (rezident) da postoji i da napravi svoju mrežu tamo nekih sektaša i fanatika koji se međusobno i ne moraju poznavati, a da se svi oni navode na određeni plan i njegov cilj. Dakle, nije tu niko „zakazao“, niti je ovo „slučajnost“, već namjerno pušten događaj u interesu starih globalnih planova planiranih prije 150 godina a nalaze se u pismu Alberta Pajka (33o) Đuzepu Maciniju (33o), čiju detaljnu sadržinu možemo vidjeti na jutub kanalu. Broj životno ugroženih prema prvim podacima koje je Miško preuzeo za tekst jeste broj 99, a to je broj inicijacije, velike misterije, zadnji korak ka vrhu. To je broj perli muslimanske brojanice (3x11x3) – na svakoj 33-oj perli je znak mogućnosti, šanse univerzalnosti.

„Slučajnost“ u Kosmosu sigurno ne postoji. Kako je Svijet talasno-čestične prirode, onda slučajnosti ne može biti ni u društvenim kretanjima. U Kosmosu talasi-čestice idu proporcionalno od najvećih do najmanjih, baš kako se i sagledava makro i mikro kosmos. Kada jedna čestica pomjeri drugu, druga pomjeri treću, treća četvrtu i tako u beskraj sve do pomjeranja planeta, satelita, zvijezda, galaksija, galaktičkih jata... Isto tako i termin „nezavisnost“ uveden u istorijsku nauku ne postoji, realno iz istog razloga. Jedna velika sila na primjer, mora spoljnu politiku štelovati spram sile do sebe, kao što mora i unutrašnju politiku spram regija u sebi. Tako da su i sile međusobno zavisne. A sve sile zavise od banki i tzv. „Pljačkaških barona“ i drugih činilaca. Dakle, radi se o čistoj iluziji namjerno ubačenoj u društvenim naukama.

I šta vidimo na djelu? Čistu igru „crnih magova“ iza scene kroz kordinaciju više obavještajnih službi – ogroman pokolj, a onda globalna medijska pažnja narednih dana samo na taj događaj, plus ritualne igre svjetlosti (princip Vatre) sa francuskom zastavom u svim glavnim gradovima Evrope kao univerzalni čin. Pritom se niko nije sjetio da globalno obilježi ruskom zastavom stradanje ruskih avio putnika samo nekoliko dana prije toga, takođe terorističkim činom unešene bombe (opet zloupotreba principa Vatre, svjetlosti za žrtvovanje kao što je propaganda medijska bombardovanje fotonima, nosiocima slike i zvuka). Ili da obilježe stradanje ljudi u Bejrutu takođe u tim danima, i hiljade drugih muslimana i hrišćana Bliskog Istoka. Pri tome vidimo da je sve ovo ostvarenje plana iz 1925. godine – „Manifest Panevrope“, austrijskog grofa Riharda Nikolausa fon Kudenhof Kalergija. Tako da sve ukazuje na to da je Pariz 13.11.2015. dobro osmišljena i pripremljena akcija više stranih službi, kao povod za rat. A onda na scenu izlazi papa Franjo i ocjenjuje događaj riječima: „Događaji u Parizu su dio Trećeg svjetskog rata!“ Francuska je inače prva katolička mezimica Vatikana, i u vatikanskoj organizaciji „Intermarijum“ francuski predsjednik Šarl De Gol imao je istaknutu ulogu, o kojoj se može dosta toga reći. Oglasili su se i „desničari“, gospoda pod istom kontrolom onih koji drže sve Pozicije i Opozicije na planeti, sve Akcije i Reakcije, sve Teze i Antiteze za Sintezu, pa je danski desničar Soren Espersen u danskom parlamentu  uzviknuo: „Sad moramo da bombardujemo žene i djecu u Siriji!“ Kao što je 11.septembar 2001.poslužio za širenje rata na Bliskom Istoku, tako će i ovaj pariški 13.11.2015.poslužiti za novo širenje rata u razbijanju Bliskog Istoka na krajnjem putu ka Sibiru. Srednjovjekovni Krstaški ratovi bili su namjera sa djelom pljačke blaga. Tako je i danas, jer je novo blago („crno zlato“) nafta, kao i održanje avganistanskog maka za globalni heroin.

Petak 13. odavno je vijekovima vezan za Pariz i Francusku. Ušao je u istoriju kao „baksuz“ tako što je francuski kralj Filip Lepi 13. oktobra 1307. godine uhapsio skoro svih pet hiljada templara u Francuskoj. Papi Klimentu V je laknulo. Devedesetih godina XIII vijeka Filip Lepi je devolvirao kovani novac, što je dovelo do uvećanja kraljevog dohotka ali i smanjio iznos dobijen od poreza. Juna 1306. je objavio vraćanje vrijednosti novca na nivo prije devalvacije, što je trostruko uvećalo cijene i porez preko noći. Izazvavši tako pobunu Parižana Filip Lepi je tražio pomoć templara. Tražio je učlanjenje u red ali je odbijen. Nešto prije toga te 1306. godine papa Kliment V je tražio mogućnost da se templari integrišu sa malteškim vitezovima. Navodno samo zbog ovog odbijanja templara francuski kralj se odlučio na osvetu. Međutim, upoznajući ih boravkom kod njih tri dana, kralj Filip špija „jeretičke radnje“ templara papi Klimentu V, a on znajući da je papa Filipovom zaslugom odobrava njegov naredni potez – protjerivanje templara iz Francuske. Oni templari koji su bili obavješteni na vrijeme svojom obavještajnom mrežom pobjegli su u luku La Šel  na Atlanstkom okeanu, gdje su bili usidreni templarski brodovi. Odatle su sa sve opljačkanim blagom iz Krstaških ratova pošli na zapadnu obalu Škotske. Tako su se preci masona, templari, sakrili u Škotsku sa sve blagom ponešenim iz Pariza opljačkanim iz Krstaških ratova, koji se na neki način i danas vode za pljačku, samo za pljačku nafte („crnog zlata“ u svetim spisima). Tako je nastao masonski tzv. “skotski obred“ tobože „najvećeg“ 33 stepena. Templari su nastavili da postoje i nakon 1314. godine, samo pod novim imenom, kao Slobodni zidari... Od XX vijeka je slobodno zidarstvo pod djelimičnom kontrolom jezuita, jer je bilo i ima i danas ljudi poput Antona Korošca, koji bijaše tvorac ideje Golog otoka, iako sveštenik katolički i mason ujedno u vladi Kraljevine SHS. S druge strane, Kominterna na Četvrtom kongresu, u Drezdenu novembra 1928. objavljuje rat tadašnjoj Kraljevini SHS, kao što je i Informbiro 1948, operacija “Gladio” iste godine, tajna konferencija u Frankfurtu 1974. i sporazum na Malti 1989. Interesantno je dovesti u vezu vatikansko pismo iz 1969. o “protjerivanju Njegoša s Lovćena”, sa rušenjem Njegoševe crkve i kapele na Lovćenu zarad izgradnje klasičnog Solomonovog hrama. Bilo je to ezoterijsko, metafizičko protjerivanje “crnih magova”. Simbioza! Sinergija združene međusobno “protivurječne” zemaljske Gospode – neuspjele imitacije bogova.

Miško Đukić nam pomenu Broj zvijeri. Jedan prijatelj mi još na početku ove godine (tačno 16. januara) reče da je ovo godina 7524. po Julijaksom kalendaru –  prema numerološkim analizama godina velikih nevolja i iskušenja. Zbir cifara 7524 iznosi 18, a to je 6+6+6=18. Dodade on tada i ovo nakon pokolja CIA karikaturista u „Šarli Ebdo“ : „Koga simbolišu tri šestice ostaje da se pokaže u skorijoj budućnosti, koja je počela masakrima i amputacijom vijerskog razdora velikih razmjera – u ime održavanja virtualne važnosti šarenih papirića“. To vidimo upravo sada. Drugi prijatelj prošlogodišnju godinu oduze sa 666 i dobi 1348, te zapazi da je to godina prvog poznatog slučaja kuge u Evropi oktobra te godine, kada su se 12 italijanskih brodova vraćali sa Crnog mora, tj. Krima. A nekim čudom Krim bijaše u centru pažnje prošle godine.

Koga simbolišu tri šestice (666)?  Broj Zvijeri koji su nosili još vavilonski sveštenici. Nekim čudom, jedna od papinih titula je "Vicarius Filii Dei", što znači "Zamjenik Sina Božjeg", pa otuda Crkva kao vidljivo društvo mora da ima i vidljivu glavu, a numerička vrijednost titule pape u latinskom natpisu je:



 A tu su još neke mogućnosti i umnošci broja 6. Npr. broj 60 je bio broj Anua i Marduka, inače vrhovnih božanstava Vavilona u različita vremena. I Starovavilonski bog plodnosti Ningiszida, prestavljen sa dvije zmije šest puta omotane jedna oko druge, sadržala je isti broj. Amajlija koju su, prema M. Maksvelu, nosili vavilonski sveštenici bila je ove okultne konfiguracije u kvadratu:



„Treći svjetski rat mora biti potaknut iskorišćavanjem različitosti između cionista i islamskog svijeta. Rat treba voditi tako da se politički cionizam i islam međusobno unište... Ostali će se boriti do totalnog iscrpljenja – ateiste gurnuti na nihiliste, forsirati ogromnu  socijalnu kataklizmu što će dovesti do totalnog divljaštva, ateizma i najkrvavijeg previranja... Tada će se u totalnom duhovnom padu prihvatiti svjetska diktatura...“, piše Albert Pajk (33o) 15. avgusta 1871. godine „bratu“ Đuzepe Maciniju (33o), kreatoru sicilijanske mafije. Možemo s pravom pomisliti da Pajk možda i nije kreator ideje o Tri svjetska rata, već neki mason 95 stepena (ili možda neko iz vavilonskog bratstva, Komiteta 300, ili neki negativni entitet ili sl?) pa se zamaskirao kroz “korisnog idiota” napravivši mu prije i nakon toga slavu pod firmom “najvećeg masona svijeta” – baš onako kako je karijere pravila stara savezna Udba pa i obavještajne službe svijeta. “Ah nesrećni rode slavoljubni, skupo li te ta pogreška stade”, napisa Njegoš u “Luči mikrokozmi”. Ipak najveći mason može prije biti neko sa 95 stepenom, jer takvi najčešće i nisu javne ličnosti, a ovaj 33 stepen je mizeran jer je za “goje” u odnosu na 95.

Broj 18 možemo vezati za kraj Prvog svjetskog rata, ali po današnjim ozbiljnim svjetskim analizama kako kaže Svetozar Radišić, možemo vidjeti da se Treći svjetski rat smiješta u 2018. godinu. Simbolika broja 18 je: tajni putevi, prikrivenost, nedokučivost, sebičnost, grubost, ratovi, jak i opasan broj, razvod braka, pravni problemi, crna magija, tajno zlo, tiranija, teškoća, bijeda.
Pariska mirovna konferencija trajala je od 18. januara 1919. do 21. januara1920. sa nekoliko prekida. Da vidimo šta se događalo na konferenciji u Versaju, na dan staroslovenskog  Svetovida 28. juna 1919. U knjizi  „Nacistička tajna Amerike“, Džona Loftusa, rađenoj po arhivskoj građi a tek nakon par decenija prevedna kod nas (2013), Loftus kaže:

„Vrhovni tužilac SAD radio je kao ‘torbar braće Dals’ deleći mito na Versajskoj mirovnoj konferenciji 1919. Uslovi mira odgovarali su Pljačkaškim baronima... Porodice Rokfeler, Morgan i Dipon siti su se nagrabili njemačkih investicija između dva svjetska rata... Pošto je Njemačka dopustala postojanje kartela, Pljačkaški baroni osećali su se kao kod kuće. Hitler i njegova partija finansirani su kako bi se zauzdali sindikati i komunisti... Harimanovi su otpočeli ilegalne isporuke zlata Lenjinu i njegovoj Boljševičkoj partiji... Hitler u Njemačkoj je znao da Pljačkaški baroni više vole monarhije, pa je znao da nije voljen kod barona bez obzira na finansije... Planirano je da budući industrijski park bude u gradu Osvjecimu, ili Aušvicu, kako su ga nazivali Njemci. Izučavaoci Holokausta nikada nisu ni posumnjali da je prvobitno planirano da Aušvic bude profitni centar za Volstrit, ali bilo je tako... Još su krajem XIX veka neke od najbogatijih američkih porodica sakupile novac kako bi osnovale agresivne i brutalne monopole, kartele i druge organizacije za nameštanje cena. Njihova perfidna i grabljiva praksa donela im je nadimak Pljačkaški baroni Volstrita. Bilo je među njima i demokrata poput porodice Hariman (i kasnije Kenedijevih), ali Pljačkaški baroni su mahom bili neskriveni republikanci Rokfeleri, Diponovi, Buševi, Vokeri samo su neke od njih.... (Džon Loftus, Nacistička tajna Amerike, Admiral Book, Beograd, 2013, 36-43.). Kako je nastala vatikanska banka i kako su funkcionisali Pacovski kanali Džon Loftus je sa Markom Aronsom otkrio u knjizi Nečastivo trojstvo – Vatikan, nacisti, švajcarske banke.

Ono što je Hitler radio u nacističkoj Njemačkoj i prije čisto je eksperimentisanje negativnom energijom, jer je glasom budio frekvenciju uzbuđenja masi (15-20 Hz) te pomnoženo po glavi prisutnih dobijao elektricitet mase. Tako se išlo ka beskonačnoj gluposti i ludosti. Glupost je kao i pamet beskonačna, jer je misao elektromagnetna i brža od svjetlosti. U takvim religijskim retoričkim ceremonijama on je bio kao jezgro atoma, a masa kao elektroni. Od djelimične Hitlerove lične biblioteke, 16 300 knjiga, nakon Drugog sv. rata samo 85 njegovih knjiga čisto ezoterijskog karaktera sa sve njegovim komentarima sa strana, nalazi se u posjedu Braun Univerziteta. Nekima se čak i ne zna gdje su i kod koga završile (vidi Timoti V. Rajbak, „Hitlerova lična biblioteka“, NNK internacional, Bg., 2009.). Dovođenjem sebe i mase u polu/hipnotičko stanje svijesti i trans, u kojoj je uklonjena kritička svijest a pažnja usmjerena ka hipnotizeru (u ovom slučaju govorniku), masi je u svijest usađivao informacije koje je želio, voljno i sa namjerom. Glas i gestikulacija bili su za isto postizanje efekta. To je čist fotoefekat manipulacije masom, a crnomagijskog karaktera, neviđeno osmišljen, precizan i proračunat, jednako kao i Gebelsova teorija i praksa ponavljanih laži koje prerastu u „istinu“. Iz reagovanja ljudi na razne pojave svjetski „Mentori-Magi“ autora ove knjige, izvlače zaključke, i koriste situacije da bi manipiulisali. Niko to ni danas ne primjećuje. Nije „ludak“ bio onaj u istoriji za kog se misli i govori najvno, nego je prije „lud“ onaj ko misli da „ludak“ može sve isplanirati i raditi sam. Kako se kaže – đavo je u detaljima! Srdžba koju je Hitler ispoljavao sa namjerom, spada u crnomagijski čin u magijskoj terminologiji. Isto tako i žrtvovanje ogromnog broja ljudi u logorima smrti, ili „islamske“ kamikaze raznih stranih službi danas kao najniži sloj „korisnih idiota“. Traumama, strahom i šarenim lažima vlada se narodima, a svaka trauma se pripisuje principu Vatre, pa kako je to energija time se direktno odražava na zdravlje srca, srčanog sinusa, psihe i zdravlje uopšte.


Da vidimo značenje broja 19 za Pljačkaške barone, njihove planere, savjetnike i okultiste, u cilju sagledavanja dešavanju godine 1919. zbog konferencije u Versaju: veoma srećan broj, nepromišljenost, uspjeh svih zamišljenih planova, egoizam, mir uopšte, pauk, ludilo, neprisebnost... Povežite ovo sa citatima Džona Loftusa i dobićete sintezu.

„Muslimansko bratstvo, nacistički pokret, koristila su braća Dals za vreme Hladnog rata kao kontratežu arapskim komunistima. Vremenom, Bratstvo se rascepilo u desetak ili više sunitskih terorističkih grupa. Iz svojih tajnih baza u Saudijskoj Arabiji, Muslimansko bratstvo je postalo najnovija verzija ekstremističkih grupa kakve su finansirale Pljačkaški baroni. Uspon Al Kaide u Avganistanu i Enronovo manijakalno slanje para u Pakistan imali su zajednički koren u drugoj generaciji nacista Muslimanskog bratstva pod zaštitom Ministarstva pravde SAD-a. Do danas, SAD su jedina velika sila koja nije proglasila Muslimansko bratstvo za terorističku organizaciju...", piše Loftus. (Isto, Loftus, 77-79)

U za sada zadnjoj knjizi Dejana Lučića, “Škola za ubice”, piše da je Tito (MI6, Abver, sovjetski i vatikanski agent) bio mason lože “Libertas” u Zagrebu prije Drugog svjetskog rata. Čerčil ga je uveo u “Crvenu masoneriju”, a Amerikanci “su ga digli na 32 stepen u loži ‘Džaspers’, još negde za vreme Kartera”, piše Dejan Lučić, bivši mason. Koliko me sjećanje služi upravo loža “Džaspers” sakuplja sva vojna lica svijeta koja su masoni i tu su glavni ratni profiteri, dakle kreatori rata, i upravo ta loža ima ideju “Stvaranje reda iz haosa”.

Jedan templar i mason norveške lože, Andreas Behring Breivik, u petak 22. jula na ostrvu Utoja izvršava masovan zločin iz vatrenog oružja nad pripadnicima Radničke partije, a koji sat prije toga tempiranom bombom u Oslu na središte norveške vlade i tako odvlači pažnju policije s ostrva Utoja. Prije zločina završio čak i javno propagiranje „svog“ manifesta nazvanog „Evropska deklaracija o nezavisnosti 2083“, u kojoj je programu „multi-kulti“ objavio rat, a time doseljenim muslimanima u Evropi. Nakon zločina Veliki majstor norveške lože u kojoj je bio Breivik, gospodin s hazarskim prezimenom Ajnštajn rekao je da je Breivik izbačen iz lože i da se ograđuju od njegovog zvijerskog čina. A „njegov“ Manifest, ako je uopšte i njegov, ostao žargonsko rečeno – iskuliran, i to globalno, jer to je opet, kako se kaže: „Samo jedan ludak u nizu, zanesenjak“.

Na taj način možemo reći da ako je 11. septembar 2001. doveo do toga da za odmazdu SAD objave rat terorizmu (kojeg je sama kreirala pa se „otrgnuo“ kontroli), onda je 2011. godina označila najavu buduće evropske objave rata islamskom terorizmu, a možda i islamu uopšte zarad haosa planiranom u Pajkovom pismu, pa reda iz njega do krajnjeg cilja – globalne diktature Novog Svjetskog Poretka. Oni žure ka tom cilju iako zaboravljaju da NSP nikada neće moći nametnuti velikim silama na Istoku. Jer svijet ipak više nije unipolaran. Interesantno je zapaziti da je Norveška omiljena zemlja penzionisanim generalima CIA i vojnim, i da se tamo u sjevernoj Norveškoj (u sistemu dubokih podzemnih tunela vječnog leda, u Zapadnom Špicbergenu) nalazi skladište više od 820 000 raznih uzoraka sjemena iz svih krajeva svijeta. Za koga? Za svu skrivenu elitu  koja vlada planetom – za sva bratstva Broja zvijeri ukoliko dođe do globalne katastrofe – nuklearnog rata, potopa ili sl. A narode? “Koga briga za narode! Zlatna milijarda!”, njihov je moto.

I tako kada uklopimo sva zapažanja i istraživanja dobijamo sintezu u kojoj se sve linije sijeku u jednu tačku, i shvatamo da vlada čista nelokalnost zla. Planere i visoke okultiste iza scene gotovo nikad ne otkrijemo, a saznamo tek poneke, decenijama kasnije, planere obavještajnih službi poput gospodina Koplanda iz CIA (oca bubnjara grupe The Police) koji je doveo Nasera na vlast u Egiptu 50-ih, i saznajemo glavne finansijere – Pljačkaške barone koji su finansijski pokrenuli ratove i današnju seobu naroda .

U nedjelju veče, 15. novembra ove godine, na protestu DF-a u Podgorici odigrao se pseudomasonski ritual – „masonski“ živi lanac sa svijećama. Ritual ubačen in/direktno među nesvjesnu masu. Uz to puštani su i baloni, ali i dronovi koji su u mraku bili jedne boje svjetlosti. Nakon svakog propagiranja „slobode“ uvijek je iznova dolazilo novo zarobljavanje. Najvna masa uvijek se peca zamkom sopstvenog uma kada izgovori: „Ko god, samo da ne gledamo više jedne iste“. Mnogi su tako dovodili razne nove đavole na presto. Valjda najvna masa odahne kad dobije nove manipu-prevarante na vrhu, a crnogorska masa je uvijek s ulice ustoličavala i rastoličavala nove gladnove duge vlasti, pa joj tako Parlament na neki način dođe kao skup klošara. Neka mi oproste na surovoj realnosti koja nije u namjeri posprdavanja, već iz sažaljenja prema dubokoj nesvjesti mase. Nema promjena u promjeni vlasti, jer čuveni član Sionskih protokola glasi: “Ko god dođe biće naš”. Promjena je u promjeni sistema, ali ne u zemlji jednoj ili drugoj, regionu jednom ili drugom, već samo u sistemu globalnom – sve ide od većeg ka manjem, kao čestice – makro i mikro kosmos. Sistem se neće mijenjati voljom i željom, nego propašću, kako i završava svaki psihopatizam. Paradoks će biti u tome što će nakon djelimičnog stradanja ljudi stradati i sami vladari svijeta. Samo zapažam i iz zapažanja tvrdim, a u pravu ne moram biti. Pa pogledajmo za kraj slike koje govore više od riječi – rituali na političkoj sceni, unatrag, od danas do u beskonačno mnogo primjera.

Slike Podgorice – nedjelja veče 15.11.2015.



Istorijske paralele:

Ovim izvršiocima radova ili “korisnim idiotima”, kako se to stručno zove u ob.službama
(izgleda autorsko pravo KGB-a), falilo je ovdje samo držanje za ruku i po koja svijeća,
s obzirom da su svi skupa očitali opelo narodu regiona.


Simbioza sinergija lažnih bogova u proporcionalnosti sa izvršiocima radova na terenu. To je metoda mentora i magova na putu ka potpunom Novom Svjetskom Poretku, koji će na kraju završiti jednostavnom propašću, nakon akumulisane energije u jednom polaritetu.





Vlad Kharaya

Podgorica

16.11.2015.